Chris Botti -

wczoraj pojawił się w Warszawie, dokładniej w Filharmonii Narodowej, dziś gra w Gdyni w „Klubie Podklad”. Tam mnie nie ma , nie usłyszę go na żywo, tak samo jak THE CURE , którzy tydzień temu koncertowali w Spodku w Katowicach (o czym poinformował mnie mój znajomy Michał dokładnie tydzień po koncercie). EHH, mówi się trudno i słucha się dalej.

Wracając do Botti’ego i jego nowej płyty – podoba mi się. Brzmi wspaniale. Zmysłowo. Delikatnie. Większość utworów zdecydowanie nostalgiczna, ale z optymistycznym przesłaniem dla słuchacza. Jestem zaskoczony, mile zaskoczony bo.. to 1 płyta Botti’ego jaka wpadła mi w ucho. Na szczęście nie czytałem żadnych recenzji tej płyty, właściwie nie wiem kim jest ten człowiek, wiem tylko, że brzmienie jego trąbki jest kolejną z niesamowitych rzeczy jakie są na tym świecie. I to jest piękne. Umiejętność zapanowania nad instrumentem tak wspaniałym i trudnym jakim niewątpliwie jest trąbka – to czyn godny podziwu, chylę czoła mistrzowi Botti’emu. Pomalutku, będę odkrywał więcej na jego temat, ale powoli, bez pośpiechu, aby móc nacieszyć się w pełni harmonią i spokojem jakie biją z tej płyty..

Co na płycie? Warto zwrócić uwagę na Andreę Boccielli’ego, czy tematy z filmów „The Mission” i „Once Upon a time in America”. Szczególnie przypadł mi do gustu utwór „Caruso”. Dlaczego? Po prostu, taka już jest magia muzyki

Wytwórnia: Universal Music Poland

Cena około 31 zł.

Ps. Gdyby ktoś chciał posłuchać go na żywo.., zapraszam tutaj – Trasa Koncertowa Chris’a Botti’ego.